Kjo është një pyetje sa e mirë aq edhe delikate. Ne vlerësojmë pyetjen tuaj, dhe më poshtë po ju japim përgjigje sipas Biblës.

Vargu që ti përmende gjendet tek 1Korintasve14:34, 35 ku Bibla thotë:

Gratë tuaja të heshtin në kishë, sepse nuk u lejohet të flasin, por duhet të nënshtrohen, sikurse thotë edhe ligji.
Dhe në qoftë se duan të mësojnë ndonjë gjë, le të pyesin burrat e tyre në shtëpi, sepse është e turpshme për gratë të flasin në kishë.

Një nga parimet kyresore të studimit të Biblës është që asnjë doktrinë nuk duhet bazuar mbi një varg të vetëm, pasi vetë Zoti thotë që çdo gjë duhet të vërtetohet në gojën e dy ose tre dëshmitarëve (2Korintasve 13:1).

Një parim tjetër kryesor është që asnjë varg nuk duhet lexuar jashtë kontekstit në të cilin ndodhet, prandaj një kuptim i kontekstit të kapitullit 14 ku ky varg ndodhet është i domosdoshëm për të shpjeguar kuptimin e vargjeve në fjalë.

Me këto dy parime në mendje, le të shohim çfarë do të thonë vargjet e mësipërme.

Së pari, ne dimë se letra e parë drejtuar Korintasve, i drejtohet një kishe të mbushur me probleme. Apostulli Pal e shkruan këtë letër për t’i korrigjuar Korintasit për mësimet e gabuara që ata po mësonin në kishë. Korintasit ishin të rinj në besim, dhe kisha ishte e mbushur me probleme të shumta.

Shiko çfarë thotë Pali tek 1Korintasve 3:1-3

Dhe unë, o vëllezër, nuk munda t`ju flas si njerëz frymëror, por ju fola si njerëz të mishit, si foshnja në Krisht.
Ju dhashë qumësht për të pirë dhe nuk ju dhashë ushqim të fortë, sepse nuk ishit në gjendje ta asimilonit, madje edhe tani jo, sepse jeni akoma të mishit;
në fakt sepse midis jush ka smirë, grindje e përçarje a nuk jeni të mishit dhe a nuk ecni sipas mënyrës së njerëzve?

Pra, ndër këto probleme përmendim, smirën, grindjet, përçarjet, xhelozinë, kurvërinë (kap 5), gjyqet midis njëri-tjetrit (kap 6), keqkuptimi ndaj lidhjeve martesore (kap 7,8,9) dhe idhujve (kap 8), keqpërdorimi i Dakrës së Zotit (kap 11), dhe dhuntive frymërore (kap 12,14). Dmth, ngado që ta kapje kjo kishe kishte aq shumë probleme saqë Pali përdor shumicën e letrës për t’i korrigjuar ata në ato gabime. Ky është konteksti edhe i kapitullit 14, ku duket qartë që Korintasit po keqpërdoronin dhuntinë e të folurit në gjuhë të panjohura. Pavarësisht nëse dikush beson se këto dhunti janë apo jo në funksionim sot, ajo që duket qartë nga kapitulli 14 është se Pali i qorton besimtarët në Korint për keqpërdorimin e këtyre dhuntive. Një analizë e shkurtër e kapitullit na mëson se kisha mbante takime ku të gjithë fillonin të flisnin në gjuhë të panjohura dhe bëhej një rrëmujë që askush s’e merrte vesh se çfarë po ndodhte (ashtu siç bëjnë mjaft kisha sot).

Psh, në vargun 23 Pali thotë:

Pra, në qoftë se, kur gjithë kisha është mbledhur në një vend, të gjithë flasin gjuhëra dhe hyjnë profanë ose jobesimtarë, a nuk do të thonë se ju kanë dalë mendtë?

Pra, në mes të një rrëmuje të tillë, duket qartë, që historikisht, ajo që po ndodhte, është që shumë prej këtyre besimtarëve po mësonin dhe praktikonin gjëra të gabuara, që ndikonte në dëshminë e kishës ndaj jobesimtarëve. Mesa duket disa nga gratë e kishës ishin përfshirë në mësimin e këtyre doktrinave, prandaj në këtë kontekst apostulli Pal, e udhëron kishën që gratë të mos vazhdojnë më as duke mësuar as duke praktikuar këtë gjë në kishë, prandaj Pali thotë që të heshtin. Kjo padyshim nuk do të thotë që gratë nuk mundet të hapin gojën në kishë dhe të thonë asnjë fjalë, sepse nëse Bibla do mësonte këtë, atëherë do të thotë që gratë as duhet të këndojnë, apo të thotë “Mirëmengjes” njëri-tjetrit, që kuptohet nuk është e saktë. Por meqënëse ajo kishë kishte këto lloj problemesh Pali i këshillon ata veçanërisht që ajo gjë të ndalonte.

Duke qënë se libri i parë drejtuar Korintasve i drejtohet një kishe me probleme nga më të ndryshmet, duhet theksuar se është një gjë e rrezikshme të shkosh vetem tek ky libër pa krahasuar vargje me libra të tjerë, sepse rrezikon të mësosh një gjë të gabuar. Çdo gjë duhet krahasuar me vargje të tjera. Një pasazh tjetër, që hedh mjaft dritë në lidhje me pyetjen në fjalë gjendet tek 1Timoteut 2:11,12

Gruaja le të mësojë në heshtje dhe me çdo nënshtrim.
Nuk e lejoj gruan që të mësojë, as të përdori pushtet mbi burrin, por të rrijë në heshtje.

Sipas këtij vargu, Zoti ka caktuar burrat që të jenë pastorë ose drejtues të kishës, dhe grave nuk u lejohet kjo pozitë. Të gjithë ata që kundërshtojnë një mendim të tillë duhet të lexojnë 1Timoteut 3:2 ku Bibla thotë:


Duhet, pra, që peshkopi të jetë i patëmetë, burrë i një gruaje të vetme, të jetë i përmbajtur, i arsyeshëm, i matur, mikpritës, i zoti të mësojë të tjerët,


Sipas këtij vargu duhet që pastori (apo drejtuesi i kishës, i quajtur peshkop këtu) duhet që të jetë burri i një gruaje të vetme. Sipas Biblës martesa është përkufizuar si lidhje e një mashkulli me një femër, prandaj drejtuesi i kishës nuk mund të jetë grua pasi nuk mundet që një grua të jetë “burri i një gruaje të vetme” siç e thotë qartë ky varg. E kuptojmë që në këtë pikë shumë njerëz mund të nxehen apo keqkuptojnë atë që Bibla mëson, prandaj le ta zgjerojmë këtë më tej.

Sipas Biblës, Zoti krijoi Adamin (burrin) të parin dhe më pas Evën (gruan) nga brinja e Adamit. Të dy janë të barabartë përpara Zotit, por secili ka detyra të ndryshme, për të ruajtur rregullin dhe ekuilibrin që Zoti kërkon në shoqëri, familje, etj. Fakti që si mashkulli ashtu edhe femra janë të barabartë në sy të Zotit shihet qartë gjatë gjithë Biblës, por pozita e dhënë nga Perëndia secilit është e ndryshme.

Tek 1Korintasve11:3 Bibla thotë:

Por dua që të dini se kreu i çdo njeriu është Krishti, edhe kreu i gruas është burri; edhe kreu i Krishtit është Perëndia.

Ky varg shpesh herë keqinterpretohet duke thënë se Bibla mëson se gratë janë më poshtë se burrat. Bibla nuk e mëson një gjë të tillë, por Bibla mëson se Zoti ka caktuar rrole të ndryshme për secilin.

Psh në të njëjtin kapitull, 1Korintasve 11:11,12 thuhet:

Gjithsesi në Zotin as burri s`është pa gruan, as gruaja pa burrin,
sepse sikurse gruaja vjen nga burri, ashtu edhe burri lind nëpërmjet gruas, dhe çdo gjë vjen nga Perëndia.

Pra, është e qartë që përpara Zotit të gjithë janë njëlloj përsa i përket identitetit. Në vargun 3 që cituam më lart (në të njëjtin kontekst) thuhet se kreu i Krishtit është Perëndia. Duke ditur se Bibla mëson se Perëndia egziston në Atin, Birin, dhe Frymën e Shenjtë, vargu tregon qartë që nuk do të thotë se Krishti është më poshtë se Ati apo Fryma, por Ai thjesht kishte një rrol apo pozitë tjetër në misionin e Perëndisë për shpëtimin e njerëzve, prandaj u nënshtrua vullnetit të Atit.

Në të njëjtin kontekst duhet kuptuar edhe shprehja se koka e gruas është burri. Pra Zoti ka caktuar burrin si personin përgjegjës për drejtimin e familjes dhe gruaja duhet të ndjekë drejtimin e tij. Për këtë arsye ne kuptojmë se Zoti do të mbajë burrin përgjegjës për vendimet e marra për drejtimin e familjes.Ky parim duket qartë gjatë gjithë Biblës.

Psh, tek Romakët 5:12 duke folur për Adamin Bibla thotë:

Prandaj, ashtu si me anë të një njeriu të vetëm mëkati hyri në botë dhe me anë të mëkatit vdekja, po ashtu vdekja u shtri tek të gjithë njerëzit, sepse të gjithë mëkatuan;

Në fakt, ishte Eva ajo që mëkatoi e para dhe jo Adami, por këtu thuhet se mëkati erdhi nëpërmjet Adamit, pra duket qartë që Zoti i kërkoi llogari Adamit për shkak të ardhjes së mëkatit, sepse ishte detyra e atij që drejtonte familjen sipas Fjalës që Zoti kishte thënë.Prandaj, tek 2 Timoteut, Bibla thotë se gruaja nuk duhet të përdori pushtet mbi burrin, dmth Zoti dëshiron që vetëm burrat të bëhen pastorë ose drejtues të kishës, sepse ajo pozitë është një pozitë autoriteti. Kjo nuk do të thotë që gratë nuk mundet të mësojnë Fjalën e Perëndisë të tjerëve, apo që ato të mos shpallin ungjillin, në të kundërt çdo njeri e ka këtë detyrë para Zotit, por Zoti ka caktuar burrin si drejtues të kishës.Le të mos harrojmë, nga ana tjetër, Bibla vë një standart shumë të lartë për burrat në lidhje se si duhet t’i trajtojnë gratë e tyre.

P.sh. tek Efesianëve 5:25 Bibla thotë:

Ju, burra, t`i doni gratë tuaja, sikurse edhe Krishti ka dashur kishën dhe e ka dhënë veten e vet për të.

Ky është një standart shumë i lartë që Zoti pret prej burrave në trajtimin e grave të tyre. Të duash gruan si Krishti deshi kishën do të thotë që të mendosh për atë përpara se të mendosh për veten, të sakrifikosh për atë më shumë, ta mbrosh, duash atë, të kujdesesh, sigurosh për të, dhe po të jetë nevoja të japësh edhe jetën për të. Kështu e deshi Krishti kishën, apo jo?


Pra, në përfundim le të themi këto; sipas Biblës si burri ashtu edhe gruaja janë të barabartë përpara Zotit. Zoti ka caktuar burrin si drejtues të familjes dhe kishës së tij, dhe brenda kësaj strukture që Ai krijoi, secili duhet të bëjë detyrën e vet, duke kuptuar se në fund të fundit punojmë për lavdinë e Zotit dhe jo tonën.